De komst van stichting mentorschap in Amsterdam

De  Stichting Mentorschap Amsterdam  (SMA) is december 2009 opgericht op initiatief van het ministerie VWS, de Amsterdamse koepel voor de zorg (SIGRA) (deze koepel leverde de 1e voorzitter: Wybren Bakker (directeur Puur Zuid), de Landelijke  Organisatie Cliëntenraden ( LOC), en de Vereniging Cliëntenbelang Amsterdam (VCA)  (VCA leverde op voorspraak van adjunctdirecteur Monica Lamperjee,in 2011 de 2e voorzitter: Gerda Peppenster (bestuurslid sinds 2009).

Bij de oprichting rekende SMA op de startsubsidie van 60.000 euro per jaar van VWS eindigend na 2 jaar. Tot dan toe hadden eerder startende mentorschappen daar al van geprofiteerd. Het zou de basis moeten vormen naar verzelfstandiging in korte tijd. December 2010 kreeg het bestuur bericht dat de aanvraag was afgewezen, met een mooi woord heette dat, een landelijke heroverweging. Landelijke overheden voerden rigoureuze bezuinigingen door en dat werd en wordt nog steeds tot op alle niveaus van de samenleving gevoeld.

In juni 2011 was het bestuur gedecimeerd met als oorzaak: verhuizing, ziekte en teleurstelling over de moeilijke start van mentorschap. Na wikken en wegen door de twee overgebleven bestuurders (Gerda Peppenster en Truus Cloudt) is toch gekozen om de doorstart te maken. Nieuwe bestuursleden werden aangetrokken en subsidies  aangevraagd om vaart te kunnen maken. Dat lukte.

Van de eenmalige subsidie, 15.000 euro van VWS voor al gemaakte of nog uitstaande opdrachten besloot het bestuur besloten een business case te laten opstellen door een extern bureau.  Dat werd Jaap Kemkes e.a, Interim Management en Beleidsadvies. Deze business case werd als richtlijn gebruikt om SMA duurzaam op de kaart van Amsterdam te zetten.

De Dienst WZS van de gemeente Amsterdam en private fondsen werden aangeschreven om mentorschap onder hun aandacht te brengen en financiële ondersteuning te vragen. Zowel Dienst WZS Amsterdam, alsmede de private fondsen lieten SMA en daarmee de wilsonbekwame Amsterdammer niet in de kou staan. RCOAK, Sluyterman van Loo, de zorgkoepel SIGRA, Cliëntenbelang Amsterdam, RCOAK en het R.C. Maagdenhuis droegen financieel bij om de uitbouw van mentorschap Amsterdam hun bestaansrecht te laten bewijzen.

Doel vastgesteld

Bij het toewerken naar verzelfstandiging van SMA is de wettelijk vastgestelde bijdrage van de cliënt cruciaal (break even point is 170 betalende en geaccrediteerde mentor/cliënt koppelingen). Hiermee kan de continuïteit van SMA naar de toekomst worden gewaarborgd. Eind 2011 was het bestuur op zodanige sterkte dat het goed kon functioneren. Medio 2012 werd een coördinator voor SMA aan het team toegevoegd: Jeanette Krijnen. De financiële armslag was nog klein maar bij voldoende resultaten in de functie coördinator zou deze functie kunnen worden omgezet in een directeurschap met daarbij passend salaris. Door het geloof in eigen kunnen en vertrouwen van het bestuur in haar werd hier de basis gelegd voor haar latere directeurschap.

Medio 2013 moest het bestuur afscheid nemen van de toenmalige voorzitter Gerda Peppenster. Zij droeg om gezondheidsredenen haar taak over. Het geluk was met SMA want juist op tijd werd: Willem de Wijs bereid gevonden om die taak op zich te nemen.

Sinds haar aantreden medio 2012 heeft directeur Jeanette Krijnen in samenwerking met het bestuur, SMA in Amsterdam als een sterke speler voor kwetsbare burgers op de sociale kaart gezet. De voortgang liet een steeds omhooggaande lijn zien. Eind 2015 werd dan ook de 100ste gerealiseerde koppeling met een klein feestje gevierd.

Andere fase

Het is een fantastisch resultaat maar nu komt toch de volgende uitdaging eraan. Hoe gaat SMA dit resultaat continueren en verder uitbouwen. Want zoals ooit de  rechter die de eerste koppelingen accrediteerde zei: ‘er is in Amsterdam plaats voor wel 500/750 mentor/cliëntkoppelingen’.

Het is goed dat SMA er is. Aan het bestuur en de directie de taak om dit groeimodel om te zetten in een vaste herkenbare positie in de Amsterdamse samenleving. Dit om continuïteit te creëren voor al die kwetsbare Amsterdammers nu en later: cliënten, mentoren, zorginstellingen, gemeente, fondsen en bestuur en directie,  zij allen kunnen wettelijke vertegenwoordiging in de vorm van mentorschap laten groeien.

De geschiedenis van SMA én de kwetsbare Amsterdammers verdienen het zichtbaar te blijven.